مقاله حرارت در زير ماشين مادر مصنوعي( جوجه کشي )

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقاله حرارت در زير ماشين مادر مصنوعي( جوجه کشي ) :

حرارت در زیر ماشین مادر مصنوعی)جوجه کشی )
مهمترین عامل در موفقیت پرورش جوجه ها مسئله حرارت است زیرا عدم توجه به این امر, سبب بی اثر شدن عوامل دیگر می گردد.
حرارت در زیر ماشین مادر مصنوعی باید کاملا طبق احتیاجات جوجه ها تنظیم شود تا رشد جوجه ها به خوبی صورت گیرد. اگر حرارت زیاد باشد جوجه ها دچار ناراحتی شده و اجبارا از زیر ماشین ارج شده و از آن دور می شوند در این صورت وقتی که حرارت ماشین به حد معمولی رسید, ممکن است جوجه ها از برگشتن به زیر دستگاه خودداری نمایند در این صورت بخصوص در شب, دچار سرماخوردگی خواهند شد.

اگر حرارت کم باشد جوجه ها احساس سرما کرده و در زیر ماشین و در کنار هم جمع می شوند و صدای جیک جیک مخصوص در می آورند. در حقیقت این صدا, مانند لغت و کلمه ای است که جوجه ها برای ابراز عدم رضایت خود بیان می کنند و به گوش مرغدار غافل می رسانند اگر حرارت پایین باشد جوجه ها غذای خورده شده را صرف گرم کردن بدن می کنند و در این صورت رشد, کم می شود و بازده غذایی پایین می آید.

هر چه سن جوجه ها بیشتر می شود, احتیاج به حرارت کمتر می گردد و از این رو باید حرارت دستگاه مادر را کم کرد میزان کاهش حرارت بین حداکثر 8/2 درجه سانتیگراد (5 دجه فارنهایت) تا حداقل 11/1 درجه سانتیگراد (2 درجه فارنهایت) در روز می باشد به طوری که از 5 هفتگی به بعد می توان ماشین مادر را برداشت و از حرارت معمولی لانه برای نگهداری جوجه کبابی ها استفاده کرد. بدین ترتیب تا 5 هفتگی حرارت دستگاه مادر و از 5 هفتگی به بعد حرارت سالن مهم است و باید مورد تئجه قرار گرفته به دقت مورد کنترل قرار گیرد.

حرارت و تهویه لانه: حرارت سالن جوجه کبابی ها تا 14 روزگی باید 5/18 – 21 درجه سانتیگراد باشد در سنین بالاتر می توان حرارت را کم نمود به طور کلی حرارت سالن نگهداری جوجه ها باید طبق جدول زیر باشد.
حرارت سالن مخصوص نگاهداری جوجه ها
1 روزگی 25 درجه سانتیگراد یا 77 درجه فارنهایت
1 هفتگی 23 درجه سانتیگراد یا 75 درجه فارنهایت
2 هفتگی 21 درجه سانتیگراد یا 69 درجه فارنهایت
3 هفتگی 18 درجه سانتیگراد یا 65 درجه فارنهایت
از 4 هفتگی به بعد باید حرارت را به مرور پایین آورد و به 15-16 درجه رساند.

سرد بودن لانه, در اوائل زندگی جوجه ها سبب می شود که آن ها رغبتی به خارج شدن از زیر ماشین, نشان ندهند حتی برای خوردن و آشامیدن از زیر دستگاه مادر خارج نمی شوند.
گرم بودن بیش از حد لانه نیز سبب افزایش هزینه شده و در ضمن, تنظیم حرارت ادر را مشکل می کند.
حرارت محیط خارج از لانه راهنمای خوبی برای تنظیم درجه حرارت اطاق و حتی ماشین مادر است. بخصوص در زمستان باید به این مسئله بیتشر توجه نمود و در روزها و شب های خیلی سرد, حرارت لانه و حتی ماشین مادر را کمی بالا برد.

برنامه نگهداری جوجه ها
وقتی که تمام عوامل و وسایل ذکر شده در فوق مهیا گردید باید جوجه ها را از تشکیلات جوجه کشی به مزرعه منتقل کرد. نگاهداری جوجه در هفته اول بسیار مهم است و در حقیقت هفته اول مرحله بحرانی زندگی جوجه می باشد از این رو احتیاج به نهایت دقت و توجه دارد به طور کلی عملیاتی که برای نگاهداری جوجه ها به کار برده می شود به قرار زیر می باشد.

روز اول, قبل از ورود جوجه ها وسایل و ماشین مادر و لانه, به ترتیبی که ذکر شد باید آماده باشد ورود جوجه ها به مزرعه بهتر است در صبح صورت گیرد تا مرغدار وقت کافی برای مواظبت از جوجه ها و عادت دادن آن ها به شرایط جدید داشته باشد و اگر احیانا اشکال یا گرفتاری پیش بینی نشده ای بوجود آمد وقت کافی برای رفع آن وجود داشته باشد. انتقال جوجه ها از تشکیلات جوجه کشی به مزرعه باید با احتیاط کامل, بخصوص در زمستان که هوا سرد است انجام گیرد. به این منظور باید حتما جوجه ها توسط وسایل نقلیه سقف دار و گرم منتقل شوند در مزرعه جوجه ها باید به ملایمت در زیر دستگاه مادر, ریخته شوند. حرارت لانه باید در حدود 25 درجه بوده و حرارت زیر دستگاه مادر 32-35 درجه سانتیگراد باشد. غذاخوری های مسطح باید از غذای با کیفیت خوب و آردی پر شوند غذا خوری ها و آب خوری ها در اطراف ماشین مادر به فاصله کم چیده شود حتی مقداری از سطح دانه خوری ها و آبخرری ها را در روزهای اول در زیر ماشین مادر قرار گیرد.

زیر دستگاه مادر باید با گونی یا کاغذ مفروش گردد. چنانچه مرغدار علاقمند به قطع نوک جوجه ها باشد قبل از ریخن جوجه ها به زیر ماشین مادر باید نوک جوجه ها را قطع کرد بعد از قطع نوک باید مواظب بود که تولید خونریزی نشود چنانچه در جوجه ای مشاهده شود باید بلافاصله دوباره نوک را با دستگاه سوزانده تا خونریزی قطع شود سپس در اختیار جوجه ها در چند روز اول آب نیم گرم که حرارت آن در حدود حرارت لانه باشد قرار دارد. در اولین شب ورود جوجه ها به دقت باید مواظب آنها بود و برق را تا صبح روشن گذاشت تا جوجه ها با محیط جدید عادت کنند.

عده ای از مرغداران در بدو ورود به جای آب خالص آب حاوی آنتی بیوتیک در اختیار جوجه ها قرار می دهند تا بدین وسیله اگر جوجه ها در حین انتقال دچار سرماخوردگی شده باشند از بروز بیماری در بین آن ها جلوگیری به عمل آید و یا اگر آثار ورم ناف در آن ها مشاهده گردد, معالجه شوند.
از آنتی بیوتیک های مختلفی می توان باین منظور استفاده نمد در ایران اغلب از لینکوسپکیتن, تایلوزین و بای تریل استفاده می شود.

چنانچه شرایط نگهداری و سلامت جوجه ها و چگونگی حمل جوجه ها خوب باشد به هیچ وجه اضافه نمودن آنتی بیوتیک به آب جوجه ها ضرورتی ندارد.
روز دوم شرایط نگاهداری باید مانند روز اول باشد کلیه جوجه های تلف شده را باید از زیر ماشنی مادر خارج کرد همچنین جوجه های ضعیف و فلج را هر چه زودتر شناخت و از بین بقیه جدا نموده و از بین برد زیرا وجود این جوجه های ضعیف سبب اشاعه بیماری در بین تمام گله خواهد شد دانه خوری و آبخوری باید از دانه کاملا پر باشد.

روز سوم به مرور باید از دانه خوبی ها و آب خوبی های موقت کاست و آبخوری و دانه خوری های دائمی را جانشین آن ها کرد. این عمل باید خیلی با تانی انجام گیرد بدین ترتیب که مثلا درروز سوم دو دانه خوری مسطح را برداتشته و به جای آنها دانه خوری دائمی قرار می دهند. حرارت ماشین مادر باید, مانند روز اول و دوم باشد.

در روز سوم عملیات واکسیناسیون بر علیه نیوکاسل را باید طبق دستور موسسه رازی, سازنده واکسن اجرا نمود.
مارکتینگ جوجه گوشتی
بسته به این که مرغدار جوجه های کبابی خود را هفتگی یا به طور سری نگاهداری کند؛ تعداد جوجه کبابی ارسال شده به بازار, متفاوت است. مرغدار, با مبلغی که از فروش جوجه کبابی های خود به دست می آورد می تواند موفقیت ای عدم موفقیت خود را در آن سری تعیین کند.
از این رو, قیمت جوجه کبابی در بازار یکی از عوامل مهم در سرنوشت مرغدار می باشد. ارزش جوجه کبابی در موقع فرستادن به بزار بستگی به سلیقه مرغدار و یا مخارجی که متقبل شده است ندارد. بلکه در بیشتر کشورها و بخصوص ایران قیمت فروش را بازار به مرغدار تحمیل می کند بدون این که توجهی به نظر مرغدار داشته باشد.

مثلا وقتی که تعداد زیادی از تولید کنندگان جوجه کبابی فرآورده های خود را اجبارا در زمان معینی به بازار می فرستند بخصوص اگر تشکیلات تعاونی و سردخانه های بزرگ وجود نداشته باشد؛ قیمت به طور سریع پایین می آید. زیرا عرضه بیش از تقاضاست. در این صورت مرغدار مجبور است جوجه کبابی های خود را به هر قیمت که بازار به او تحمیل می کند بفروشد. بالعکس در زمانی که تولید کم و تقاضا زیاد است بالطبع, قیمت جوجه کبابی ارائه شده بالا می رود.
بدین ترتیب در عین حالی که مرغدار از نظر فروش جوجه کبابی های خود تابع مقتضیات روز و وضع بازار است معهذا چنانچه با هوشمندی و ذکاوت رفتار شود می توان پیش بینی های لازم را نمود و از نوسانات اجباری بازار مصون بود و یا حداقل صدمه کمتری دید در چنین شرایطی مرغداری موفق خواهد شد که حداقل امکانات یک سال و حتی بیشتر از آن را در نظر بگیرد و برنامه های تولیدی خود را با این امکانات تطبیق دهد.

در بعضی از کشورها مانند آمریکا با قدرتی که شرکت های تولیدی دارند و همچنین وجود سردخانه های عظیم, جریان تولید و فروش یکنخواخت گوشت تحت برنامه و کنترل قرار می گیرد و در نتیجه قیمت جوجه کبابی در سر تا سر سال با در نظر گرفتن حد متوسط تولیدات, ثابت باقی می ماند در این صورت مرغدارانی که قادر به صرفه جویی بیشتر در هزینه های مربوط به تولید هستند موفقیت بیشتری کسب می کنند.

در ایران, متاسفانه هر مرغدار به طور مستقل فعالیت می کند و از طرف دیگر اکثریت مرغداران جوجه های کبابی خود را به طور زنده و یا پرکنده و تازه به بازار می فرستد بدین ترتیب در معرض رقابت و نوسانات شدید بازار قرار می گیرند. به طوری که در یک سری, ممکن است سود فراوانی عاید آنها شده و در سری بعد متحمل حسارات و ضرر های فراوانی گردند. از این رو در شرایط ایران اکتفا کردن به پرورش یک سری یا دو سری جوجه کبابی در سال تقربیا جنبه قمار داشته و بستگی به شانس تولید کننده دارد ولی اگر مرغدار با قدرت مالی و ذکاوت و هوش کافی مبادرت با پرورش سری های متوالی کند شکی نیست که در مجموع موفق خواهد بود ولی اگر یک یا دو سری ناکامی, او را از میدان مبارزه بیرون کند به طور قطع ورشکست بوده و دچار سقوط می شود.

به طور کلی حدود تغییرات قیمت جوجه کبابی در بازارهای ایران وسیع و غیر منطقی و غیر معقول است. در تابستان به علت تنوع غذایی مصرف گوشت مرغ پایین و قیمت آن نیز کم می باشد. در اواخر پاییز و زمستان که اغلب کمبود گوشت قرمز وجود دارد, مصرف گوشت مرغ جانشین دام های دیگر شده و قیمت آن نیز بالا می رود.

زمستان بخصوص در ایام نوروز, گوشت مرغ از نظر فروش و قیمت, وضع مستحکمی دارد در بهار, نوسانات شدید در قیمت گوشت مرغ مشاهده می شود در اوائل پاییز چون اغلب مرغدارانی که گله های تخمی نگاهداری میکنند, مرغ ها و خروش های وازده و غیر تخمی را به بازار می فرستند, اغلب عرضه, بیش از تقاضاست و فروش جوجه کبابی کم شده و قیمت آن کاهش می یابد, با توجه به وضع بازار بیشتر تولید کنندگان جوجه کبابی سعی دارند که فعالیت های فصلی خود را طبق شرایط بازار کم یا زیاد کنند.

از این روز اولین مسئله که برای هر مرغدار از نظر مارکتینگ مطرح است چگونگی فرستادن جوجه های خود به بازار است تولید کننده, باید به خوبی از این مطلب مطلع باشد که بازار چه ظرفیتی دارد وچه نوع گوشت را طالب است. با توجه به خواست بازار مرغدار برنامه تولید خود را باید پی ریزی کند طرز فرستادن جوجه کبابی ها به بازار روش های گوناگونی وجود داردکه به قرار زیر می باشد.

1-روش تولید هفتگی: در این روش, برنامه تولید مردار به صورت تولید هفتگی انجام می گیرد. بدین ترتیب که مرغدار در هر هفته تعداد معینی جوجه یک روزه خریداری و به مزرعه خود وارد و در هر هفته تعداد معینی جوجه کبابی تولید شده را به بازار ارسال می دارد از این رو در مزارع مرغدار جوجه ها را در سنین مختلف و در آن واحد پرورش می دهد بدین ترتیب که در مزرعه خود جوجه یک روزه و جوجه های مخلف در سنین گوناگون و بالاخره نزدیک به فرستادن به بازار دارد این طریقه دارای این مزیت است که احتیاج به پرداخت سرمایه کمتری از نظر وسایل نگهداری جوجه های کوچک مثل ماشین مادر و وسایل دیگر سالن مادر است. همچنین جانشین ساختن سری های مختلف بجای هم آسان انجام می گیرد. زیرا تعداد هر سری کم است ولی تجربه نشان داده است که شانس اشاعه بیماری و افزایش تلفات در این روش که جوجه ها در سنین مختلف نگاهداری می شوند زیاد است.

همچنین زمان لازم برای ضد عفونی کردن وسایل لانه و خالی نگاه داشتن لانه و وسایل کم است این روش برای کشورهایی مانند ایران که بیشتر مردم علاقمندند که گوشت تازه جوجه کبابی مصرف کنند تا اندازه ای قابل توصیه است زیرا یافتن بازار برای تعداد کم آسان تر است تا برای تعداد زیادتر, در این روش مرغدار در عوض این که 12000 جوجه کبابی را در آن واحد هر 8 هفته یک بار به بازار بفرستد برنامه خود را طوری تنظیم می کند که هر هفته 1500 جوجه کبابی تولید و روانه بازار کند. در این روش مسئله کار بیشتر برای فرستادن هفتگی جوجه ها به بازار, ضد عفونی و مسئله بهداشت مستلزم توجه بیشتری می باشد. ولی در کشورهایی که معمولاً کار به طرز تعاونی انجام می شود و اغلب تولیدات جوجه کبابی خود را به کشتارگاه های بزرگ و سردخانه های بزرگ می فرستند مردم نیز رغبت به مصرف گوشت منجمد دارند, بهتر است به جای روش تولید هفتگی روش های دیگر مورد عمل قرار گیرد.

2- روش تولید کلی: در این روش مزرعه مرغدار یک باره با جوجه یک روزه پر و پس از این که به وزن قابل ارائه به بازار در 8-9 هفتگی رسیدند خالی می گردد و به اصطلاح آمریکایی ها روش, به صورت تمام پر – تمام خالی (all out – all in) صورت می گیرد.

بعد از این که تام جوجه های کبابی به بازار فرستاده شدند لانه یا لانه ها به کلی خالی شده و به دقت ضد عفونی می گردند همچنین وسایل تمیز و ضد عفونی یم گردد معمولاً از نظر بهداشتی بهتر است لانه چند روزی خالی مانده و به خوبی تهویه شود این امر شانس بیماری را در دسته های بعدی کاهش می دهد روش اخیر در بیشتر مزارع بزرگ متداول است زیرا از نظر سهولت کار و تنظیم برنامه و صرفه جویی در کار و حتی از نظر بهداشتی و اقتصادی بیشتر مقرون به صرفه است. اشکل مهم در این روش مسئله یافتن بازار است. چنانچه مرغداران به صورت تعاونی فعالیت داشته باشند و این شرکت های تعاونی با تشکیلات کشتارگاه و سردخانه مرتبط باشند, در این صورت به آسانی می توان بر این اشکال نیز فائق آمد. در اروپا و آمریکا مزارعی که به صورت تعاونی با هم کار می کنند از این روش استفاده می نمایند و معمولاً برنامه تولید را طوری بین خود تنظیم می کنند که هر مزرعه تولید خود را در هفته و حتی در روز معینی به بازار بفرستد و در این صورت, مرغداران یک ناحیه با کمال سهولت می توانند برنامه خرید جوجه یک روزه و فروش جوجه کبابی های تولید شده خود را تنظیم کنند مزایایی که روش ذکر شده دارد, به قرار زیر است:

1-از نظر بهداشتی مطمئن است زیرا تمام لانه در زمان واحد تخلیه می شوند و به خوبی ضد عفونی می گردد به علاوه بین هر سری چند روز لانه خالی مانده و تهویه می شود.
2- کنترل بیماری در این روش, ساده تر است زیرا جوجه ها در یک سن هستند و عملیات واکسیناسیون در یک زمان انجام می شود و احیانا اگر بیماری در گله ایجاد شده پس از ریشه کنی و مبارزه با بیماری از نظر آینده خطر کمتری متوجه گله خواهد شد.
3- نگاهداری و اداره کردن گله راحت تر صورت می گیرد و وسایلی که باید در طی پرورش تعویض می گردد به سرعت انجام می گیرد و تنظیم حرارت و تهویه و غیره چون همگانی است با سرعت بیشتری صورت پذیر است.

معایبی که در این روش, وجود دارد به قرار زیر است:
1- تولید کننده حتما باید با تشکیلات تعاونی و بازار مطمئن بستگی داشته باشد تا در زمان واحد بتواند تعداد زیادی از جوجه های خود را به بازار بفرستد. در این روش چنانچه تولید کننده بخواهد به طور مستقل و آزاد فعالیت داشته باشد مسئله یافتن بازار مشکل است.
2- در این روش احتیاج به سرمایه بیشتر و قدرت مالی زیادتری است زیرا مرغدار حداقل 8-12 هفته باید سرمایه گذاری نموده و هزینه های جاری را بپردازد. در صورتی که در روش هفتگی مرغدار دراول هر هفته مبلغی برای خرید جوجه یک روزه پرداخت نموده و در آخر هر هفته مبلغی در ازا فروش جوجه های کبابی های سری های قبلی خود دریافت می دارد. از این رو احتیاج به سرمایه گذاری و قدرت مالی کمتری است.

3- چنانچه در اثر نگاهداری بد, بیماری یا کمبود رشد در بین جوجه ها ایجاد شود تلفات و صدمات حاصله ممکن است شدیدتر از پرورش هفتگی باشد.
3- روش تولید فصلی: در این روش مرغداران در فصول معینی مبادرت به تولید جوجه کبابی می کنند اغلب مرغدارانی که که در تولید تخم مرغ فعالیت دارند در این گروه قرار گرفته اند زیرا معمولاً لانه و وسایل نگاهداری جوجه و نیم چه آن ها در حدود 6 ماه از سال خالی است و برای این که حداکثر استفاده را از لانه و ووسایل نگاهداری جوجه ها بنمایاند و سرمایه خود را راکد نگذارند در طی این مدت از سال مبادرت به تولید 2-3 سری جوجه کبابی می کنند.
این روش تولید از نظر این که برای لانه و وسایل احتیاج به سرمایه گذاری جدید نیست توصیه می شود ولی از نظر پیدا کردن بازار مطمئن خطرناک است زیرا ممکن است جوجه ها در هنگامی به بازار فرستاده شوند که قیمت فروش مناسب نیست.

عده ای از مرغداران نیز در عین حالی که در روش های سری یا هفتگی استفاده می کنند به روش تولید فصلی نیز اعتقاد دارند بدین ترتیب سعی می کنند در فصولی که بازار گرم است مثلا در ایام عید و یا ایامی که گوشت دام های دیگر کم است, تولید را به طور فصلی افزایش داده و در فصولی که بازار, راکد است تولید را کاهش دهند ولی این طریقه از نظر سرمایه گذاری و راکد ماندن سرمایه در بعضی فصول زیاد توصیه نمی شود مگر این که استفاده بعضی از سری ها به اندازه ای باشد که جبران راکد ماندن سرمایه را در فصول دیگر بنماید.

روش های مختلف فروش جوجه کبابی: تا چند سال پیش که صنعت پرورش جوجه کبابی و تولید گوشت مرغ در ایران رونقی نداشت و فروش طیور در شهرها توسط فروشنده های دورگرد و ندرتا در دکان ها صورت می گرفت.
در این روش برای تعیین ارزش طیور از وضع ظاهر حیوان و لمس کردن قسمت های مختلف بدن, مانند سینه و پاها استفاده می شد. ولی به موازات توسعه پرورش جوجه کبابی و استفاده از تکنیک های جدید در وضع فروش و ارائه طیور نیز تحولاتی بوجود آمد و فروشگاه هایی برای عرضه و فروش طیو تاسیس گردید به طوری که در بعضی از محلات تهران تعداد فروشگاه های مخصوص فروش گوشت مرغ, بیشتر از قصابی هاست که گوشت انواع دام های دیگر را می فروشند. برخی از این فروشگاه ها هنوز کار ذبح و آماده نمودن طیور را اغلب خود انجام می دهند. بدین ترتیب که جوجه کبابی ها را به طور زنده از تولید کننده و یا واسطه ها خریداری نموده و در قفس های مخصوص به طور زنده نگاهداری ممی کنند سپس در نگام فروش بسته به سلیقه و انتخاب مشتری آن ها را در پستوی مغازه سر بریده و پس از آماده شدن, تحویل فروشگاه ها می دهند. در فروشگاه نیز گوشت آماده برای طبخ تا هنگام فروش در یخچال های معمولی و یا ویترینی نگاهداری می شود.

بدین ترتیب در وضعیت کنونی مرغدار, جوجه کبابی های خود را ممکن است به سه طریقه به فروش رساند.
1- فروش به طور زنده: تولید کننده ممکن است جوجه کبابی ها را به صورت زنده به بازار بفرستد, این طریقه فروش ساده ترین و در عین حال پرخرج ترین و قدیمی ترین راه است زیرا احتیاج به صرف وقت و هزینه زیاد دارد.

2- فروش مرغ های سر بریده: در این روش, مرغدار جوجه کبابی های خود را در مزرعه سر بریده و به بازار یا کشتارگاه می فرستد این طریقه به طور معمول از نظر خریدار غیر مطمئن است. مرغ ها در صبح زود در مزرعه سر بریده می شوند و سپس آن ها را در داخل گونی یا جعبه های مخصوص ریخته به سرعت روانه کشتارگاه یا مراکز فروش می کنند و بقیه عملیات مانند پر کندن و خالی کردن شکم و تمیز کردن و سرد نمودن لاشه در این مراکز صورت می گیرد. در این روش, فرستادن لاشه ها به کشتارگاه ساده تر از فرستادن طیور زنده می باشد ولی عیب اصلی این طریقه غیر بهداشتی بودن آن است زیرا ممکن است لاشه مرغ سر بریده دچار آلودگی گردد.

3- فروش لاشه آماده برای طبخ: تعدادی معدودی از مرغداران جوجه های کبابی را در خود مزرعه سر بریده و با دست و یا ماشین آلاتی که تهیه کرده اند, عملیات بعدی را روی آن انجام می دهند و لاشه را برای طبخ آماده می سازند و در این صورت فروش, به صورت لاشه آماده برای طبخ صورت می گیرد این گونه تولید کنندگان اغلب یا خود دارای فروشگاه بوده و یا این که فراورده های خود را در اختیار سوپرمارکت و فروشگاه هایی که قرارداد دارند می گذارند.
روش های ذکر شده صحیح و عملی نمی باشد بهترین روش, استفاده از کشتارگاه های صنعتی است در مورد طیور نیز ماند دام های دیگر باید کشتارگاه های بزرگ و مجهز وجود داشته باشد تا تولید کنندگان و واسطه ها مجبور باشند جوجه کبابی های خود را از طریق کشتارگار آماده نموده و به بازار ارسال دارند. بدین ترتیب با کمال سادگی می توان جریان گردش تولید و توزیع و فروش را بر روالی منظم استوار نمود. در این روش بازرسی و کنترل بهداشتی لاشه ها نیز به سهولت انجام می گیرد.

اصول کشتار جوجه کبابی: در آمریکا, در اوایل شروع صنعت مرغداری روش فرستادن جوجه کبابی به طور زنده به بازار مرسوم بوده و بعدا هر مرغدار جوجه کبابی خود را سر بریده و پرکنده و در اختیار خریداران می گذاشت. ولی از سال 1955 که ارتش آمریکا فقط گوشت مرغ را به صورت آماده برای طخ و شکم خالی, خریداری کرد بازار به سرعت متوجه گوشت آماده برای طبخ از طریق کشتارگاه شد و پس از مدتی کمی مرغداران مجبور شدند روش های انفرادی را کنار گذاشته و از طریق کشتارگاه گوشت خود را روانه بازار کنند. در کشتارگاه ها, طیور قبل از کشتار مورد بازرسی و کنترل بهداشتی قرار می گیرند و فقط به طیوری اجازه کشتار می دهد که از نظر وضعیت ظاهر و میزان فربهی و همچنین سلامت کامل مورد تایید باشد. این روش سبب بالا رفتن درجه گوشت و همچنین تشویق مرغداران به تهیه و تولید صحیح جوجه کبابی می گردد.

لینک کمکی